Arna, elsku ástin mín. Segðu mér að þú hafir verið að grínast með þessu boði. Þú veist betur en þetta.

Restin má geta hvort ég staðfesti eða hunsaði.

Kjánahrollurinn gerði ekki vart við sig, eins og í Kaldri Slóð þar sem slæmur leikur var allsráðandi. Mér finnst Reykjavík-Rotterdam sýna að Íslendingar eiga heimsklassa kvikmyndagerðarmenn. Við megum vera stolt af þessari mynd.

Rating: 4 out of 5 stars

Að horfa á myndir á tungumáli sem ég skil ekki truflar mig ekki. Oft finnst mér það einmitt gera myndirnar meira spennandi og betri. [REC] er hrollvekja af bestu gerð. Framkvæmdin á henni var frábær, hún er á þá leið að verið er að gera heimildarþátt um slökkviliðið af tveimur manneskjum; myndatökumanninum og þáttastjórnandanum. Svipað og Cloverfield, nema þessi mynd var actually góð og vel gerð. Slökkviliðið fer í útkall vegna einhverra veikinda og þáttagerðarliðið fær að fara með í útkallið. Allan tímann sjáum við atburðina bara gerast út um þessa einu myndavél, og missum við út parta þegar myndatökumaðurinn slekkur á vélinni eða skoðar myndefni á henni. Þrátt fyrir að missa úr brot úr svona, missum við auðvitað aldrei af neinu merkilegu fyrir framvinduna. Myndin var sjúklega spennandi, og hefði ég staðið hefði ég verið á tánum allan tímann! Hún rann auðveldlega í gegn og lítið mál að fylgja atburðarásinni eftir.

Það sem kom mér mest á óvart við amerísku útgáfuna var hversu nákvæmlega hún byrjaði á að fylgja upprunalegu myndinni eftir. Fyrstu fimmtán til tuttugu mínúturnar hefði hefði verið hægt að döbba. Meira að segja hét aðalpersónan það sama!
Eftir það fór myndin örlítið að breytast, en fylgdi hinni samt alveg ótrúlega vel eftir. Helsti munurinn á framvindunni er sá að í amerísku myndinni er útskýrt hver veikin er, en í spænsku myndinni er það lítið sem ekkert útskýrt - sem mér fannst kostur og eiga betur við.

[REC] var meira spennandi, reyndar gæti það verið að ég vissi oftast nákvæmlega hvað myndi gerast í Quarantine - samt brá mér nokkuð oft, og REC] hélt mér betur við efnið. Þegar ég horfði á Quarantine hugsaði ég oft “vá, djöfull gerðist þetta hratt, átti ég að ná þessu sem var að gerast?”, en í [REC] gerðist það aldrei.

Í heildina er [REC] mjög góð mynd og betri en Quarantine, þó svo að sú síðarnefnda sé langt frá því að vera léleg. Hvorug myndin mun valda þér vonbrigðum viljir þú láta þér bregða.

[REC] Rating: 4 out of 5 stars
Quarantine Rating: 3 out of 5 stars

Fyrsta myndin var góð, en eins og gerist stundum með framhaldsmyndir skildi hún mann eftir í lausu lofti. Allar framhaldsmyndir verða að geta staðið sjálfar, það er skilyrði sem ég set.
Önnur myndin var í allt öðrum stíl, enda annar leikstjóri kominn. Hraðari myndataka, örari klippingar og meiri hasar. Það fannst mér draga myndina mest niður.
Sami galli fannst mér á þriðju myndinni, alltof örar klippingar. Myndin er samt svo fáránlega þétt, og atriðið með blaðamanninn á Waterloo stöðinni er svo geeeðveikt!

Mér fannst geðveikt að horfa á allar myndirnar í einu. Söguþráðurinn sjúklega flókinn og oft erfitt að fylgja eftir, en að horfa á þetta allt í röð meðan fyrri myndir voru enn í fersku minni gerðu myndirnar enn betri og heilsteyptari.

Ég nota sömu mynd og í fyrra um hvernig stæðin eiga að vera (smellið fyrir stærri mynd):

Í morgun var þetta hinsvegar svona (ég póstaði rangri mynd áðan, það voru fjórar raðir í kös; ekki þrjár):

Þarf að segja eitthvað fleira?

Hér er greinin á spænsku:

El equipo compitió hasta 1911 y, finalmente, dos años después se disolvió debido a las complicaciones que aparejaba el recambio de jugadores. En ese lapso obtuvo 10 campeonatos y varias copas nacionales e internacionales, convirtiéndose en uno de los clubes más importantes en la historia del fútbol de Argentina.

Google:

The team competed until 1911 and, finally, two years after it was dissolved because of the complications that accompanied the replacement players. During that time won 10 championships and several national and international crown, becoming one of the most important clubs in the history of soccer in Argentina.

Yahoo (Babelfish):

The equipment competed until 1911 and, finally, two years later it dissolved due to the complications that the spare part of players prepared. In that lapse it obtained 10 national and international championships and several glasses, becoming one of the most important clubs in the history of the soccer of Argentina.

Það sést svo umtalsverður munur á þessu. Þetta sýnir líka hvers konar afburðastöðu Google hefur á alla aðra í… öllu sem þeir gera. Nema kannski Chrome. Í bili.

Get Smart (2008) er ógeðslega fyndin. Okkur Örnu langaði í bíó, og valið stóð milli Get Smart og X-Files: I Want To Believe. Ég tók ákvörðun um að fara á þessa mynd, búinn að heyra að hún væri betri en maður ætti von á. Það var líka raunin, myndin er alveg sjúklega fyndin. Aumingja Arna þurfti að sitja við hliðina á mér alla myndin meðan ég grét úr mér augun af hlátri. Steve Carrell er svo fyndinn gæi. Mér finnst hann bara vera að sanna sig sem einn besti grínmyndaleikarinn í Hollywood. Geðveikur í Anchorman, mistök í Bruce Almighty þó (hélt mig fjarri Evan Almighty!), Little Miss Sunshine (aðeins of… eitthvað fyrir mig), Dan In Real Life (fyndnasta mynd seinasta árs?) og svo var hann náttúrulega The 40 Year Old Virgin.

Shoot ‘Em Up (2007) er svo snargeðveik mynd! Ógeðslega fyndin, óendanlega svöl og ótrúlegahallærisleg. Full af svo geðveikum kvótum. Shit.

Solkongen (2005) er alveg eðalgóð dönsk mynd. Horfði á aftur hana í dönskum kvikmyndaáfanga í skólanum (horfði á hana áður í skólanum) og hún var umtalsvert betri núna. Grínmynd án alls grínsins.

Tropic Thunder (2008) var allt öðruvísi en ég hafði ímyndað mér. Robbi bró laug aðeins að mér varðandi söguþráðinn (óviljandi) þannig að ég beið alla myndin eftir ákveðnum atburðum sem svo gerðist aldrei. Ekki það að það hafi skemmt myndina eitthvað. Myndin var þó ekki alveg jafn góð og ég átti von á, en húmorinn klikkaði ekki (enda Ben Stiller og Jack Black í henni).

Ég datt alveg óvart inn í Big Nothing (2006) meðan ég beið eftir Örnu. Myndin var á Stöð 2 og ég settist niður fyrir framan imbann og ætlaði ekki að geta farið út, enda mættum við aðeins seinna en planað var í partýið. Gat þó ekki klárað myndin þannig að ég þurfti að downloada henni. Þetta er mynd sem er full af pínlegum og fyndnum atburðum sem leiða eitt af öðru og koma öllum í klípu (ég hugsa alltaf um einhverja mynd þegar ég hugsa um þessa, þær eru í sama stíl en ég bara man ekki hvað hún heitir). Myndin er með David Schwimmer, sem leikur Ross í Friends, og Simon Pegg, sem leikur í Hot Fuzz. Ógeðslega góð mynd, mæli alveg hiklaust með henni.

Death Race (2008) hefur lélegan söguþráð, virkilega, virkilega lélegt plott og klippingin er til háborinnar skammar. Í kappakstrinum sjálfum er klippingin alltof hröð og maður nær ekki að fylgja neinu eftir. Jason Statham er það eina sem stendur upp úr í myndinni.
Ágætis húmor er í myndinni, en myndin er ekkert annað en sumarmynd sem gleymist, sem betur fer, fljótt.