Midnight Run (1988)

Martin Brest leikstýrði myndinni Midnight Run, árið 1988. Hann hefur leikstýrt misgóðum myndum, allt frá Gigli að Scent of a Woman og að Beverly Hills Cop. Í þessari mynd leikstýrir hann m.a. þeim Robert De Niro, Charles Grodin, Dennis Farina og Joe Pantoliano.

Mannaveiðarinn Jack Walsh, leikinn af Robert De Niro, sem fær tilboð í fyrrum bókhaldara mafíunnar, sem hafði ekki mætt fyrir dómstóla. Bókhaldarinn Jonathan Mardukas, leikinn af Charles Grodin, hafði stolið fáeinum milljónum af mafíunni – þar sem mafíósinn Jimmy Serrano, leikinn af Dennis Farina, fer fremstur í flokki – og gefið til góðra málefna. Mafían býður betur Jack Walsh betra boð, sem hann hafnar, og skerst hún þá í leikinn ásamt FBI og snögglega vandast málin, þar sem allir eru á höttunum eftir Jonathan Mardukas, enda mikilvægur maður þar á ferð – með mikilvægar upplýsingar um mafíuna.

Leikararnir stóðu sig allir með prýði en ekki fannst mér reyna mikið á leik þeirra á þessari mynd. Svona hasar-grín-drama myndir reyna sjaldan á leikarana að mínu mati og því lítil gagnrýnin á þá. Þó fannst mér yndislegt að horfa á þá félaga Robert De Niro og Charles Grodin, mannaveiðarann og bókhaldarann, hvernig þeir smellpössuðu í hlutverkin og hversu vel hlutverk þeirra pössuðu saman. Það var yndislegt að horfa á þá og sjá hvernig þeir hötuðu að elska hvorn annan. Jack óþolandi með sína dónalegu framkomu við Jonathan, en samt átti hann það skilið með sínar pirrandi spurningar og afskiptasemi af lífi Jacks. Samt virkuðu þessar spurningar hans og þótt Jack þoldi ekki að vera leiðinlegur við Jonathan var hann það samt því hann var nú einu sinni, mjög verðmætur, „fangi“ hans.

Maður gat ekki annað en hlegið að hnyttnum samtölum Jacks og Jonathans þar sem þeir voru við að gefast upp á hvorum öðrum. Þótt Jonathan hafi reynt að flýja af og til og Jack lofað honum „frelsi“ fyrir að bjarga sér úr lífshættu og svikið það svo, þá voru þeir orðnir ágætis félagar og þeir komu því svo vel frá sér.

Leikstjórinn Martin Brest hafði fjölda úrvals leikara á sínum snærum í myndinni; fyrrnefnda og þekktasta Robert De Niro, Charles Grodin, Dennis Farina og Joe Pantoliano ásamt Yaphet Kotto og John Ashton.
Yaphet Kotto er frábær sem FBI útsendarinn Agent Mosely. Dennis Farina er eitursvalur eins og alltaf sem mafíósi, hlutverk sem hann fer mjög vel. John Ashton leikur annan mannaveiðara sem er staðráðinn í að ná Jonathan af Jack, hlutverk sem erfitt er að klúðra þannig að hann fær enga gagnrýni á sig. Mér hefur verið í nöp við Joe Pantoliano frá því ég sá The Matrix fyrst, þar sem persóna hans svíkur Neo. Í þessari mynd svíkur persóna hans Jack „eiginlega“, að mínu mati pirrandi leikari en ekki reyndi mikið á hlutverk hans í myndinni.

Kvikmyndinni er óhætt að mæla með. Þetta er alvöru old-school hasar mynd, og ná nýjar hasar myndir ekki með tærnar þar sem þessi hefur hælana. Menn mega horfa á þessa og reyna að ná fram áhrifunum sem Martin Brest náði fram í þessari, áður en þeir fara að framleiða sorann sem streymir í bíó núna.
[xrr rating=3.5/5]

Category: Kvikmyndir