MaggiDan.com

Ég las grein í einhverju af fréttablöðunum um helgina um Netið. Umræðefnið var síður eins og YouTube, og niðurhal. Talað var um að kvikmynda- og tónlistargeirinn væri nú endanlega að tapa badaganum langa um ólöglegt niðurhal. Uppi eru núna hugsanir um það hjá plötufyrirtækjunum að “gefa” alla sína tónlist á Netinu. Semsé að bjóða upp á ókeypis löglegt niðurhal allra nýjustu platanna, sem og gömlu skildist mér, á Netinu. Eini hængur málsins er að til að geta hlustað á tónlistina þarftu að hlusta á auglýsingar á undan, eflaust á milli og eftir á líka, og græða þannig á þessu. Ekki “taka” peninginn okkar, heldur auglýsenda.
Kvikmyndafélögin eru í svipuðum hugleiðingum. Til að mynda eru Universal Studios með þrjá menn í fullri vinnu við að leita á síðum eins og YouTube og DailyMotion að höfundalagavernduðu efni frá þeim. Þeir sögðu að um leið og aðstandendur síðanna tækju myndböndin niður væri kominn annar notandi með þau seinna um daginn á síðuna. Fá þessar síður ásamt fleirum, fleiri en þúsund beiðnir á mánuði um að taka út myndbönd sem þeir eiga höfundarrétt á. Þetta sýnir bara að baráttan við almenninginn er að tapast.

Mér persónulega finnst þetta vera frábær leið til að selja margmiðlun. Séu hljómsveitirnar sjálfar þegar farnar að gera þetta ókeypis með fáein lög á MySpace er kominn tími breytinga. Þetta hvetur fólk til þess að ná í tónlist á löglegan hátt, þetta gerir manni auðveldara með að uppgötva hljómsveitir þegar það getur oft verið strembið að ná í eitthvað efni með sveitinni, þetta kerfi væri hreinlega snilld.

Og já, það er komin ný plata vikunnar. MSTRKRFT - The Looks.

Nú að spila: Derek And The Dominos - Keep On Growing.

MSTRKRFT varð til þegar Jesse F. Keeler úr Death From Above 1979 og Al-P, upptökustjóri, ákváðu að búa til danstónlistarhljómsveit.
Al-P var upptökustjóri einu breiðskífu Death From Above, I’m A Woman, You’re A Machine ásamt því að sjá um upptökur fyrir Black Cat 13, raftónlistarsveit sem Jesse var í frá 1998-2000, og Femme Fatele, sólóverkefni Jesses sem hann stofnaði þegar Black Cat 13 var að sundrast. Femme Fetale er augljóslega náskyld DFA1979, en það heyrir maður greinilega.
Ein ástæða þess að DFA1979 hætti var sú að Jesse vildi heldur einbeita sér að MSTRKRFT, en hann sagði einhvern tímann í viðtali að upphaflega hefði hann ætlað að einbeita sér að raftónlist.
Þannig varð MSTRKRFT til.
Raftónlistin virðist renna fyrrverandi DFA1979 meðlimum í blóðinu, en báðir eru þeir tengdir raftónlist núna. Sebastien Grainger er kominn í sólóverkefni sem spilar raftónlist og er ég nokkurn veginn búinn að rekja feril Jesses.

The Looks er fyrsta breiðskífa MSTRKRFT sem kom út 18. júlí 2006. Platan inniheldur átta laga danssprengjulög. Þetta er svo ógeðsega góður diskur að hann er einn sá mest spilaði á árinu 2006; þrátt fyrir það hversu seint ég eignaðist hann, en það var í september eða október.
Helsti galli plötunnar er hversu lík öll lögin eru, en þeir virðast bara fara eftir einni formúlu í lagasmíðum sínum. Öll lögin virðist maður hafa heyrt áður. Oftast er það þannig að svona diskar fá hrikalega útreið tónlistargagnrýnenda, sökum þess að þarna er ekkert nýtt í gangi, en þessi diskur er öðruvísi. Lögin eru öll alltof góð og grípandi. Lögin hafa eiginlega allt sem þarf, en þau vantar persónuleikann. Þó eru lög þarna sem hafa sinn sjarma og tek ég þá sem dæmi Paris og titillag plötunnar, The Looks. Einnig eru lög þarna sem gætu hafa verið samin af vélmennum en það eru lögin Street Justice og Work On You. Því miður er eitt sleppa-lag á disknum. Sleppa-lög eru lögin sem þú skiptir framhjá þegar þú hlustar á diskinn. She’s Good For Business er hreint út sagt óþolandi, ömurlegt lag. Sönglaglínan er einhver mest pirrandi sem ég þekki, þar með talin laglínan sem kórinn syngur í Power To The People með John Lennon.
Hvort sem þú ert hnakki eða rokkari, muntu standa þig að því að fíla þessa plötu ef þú hlustar á hana einu sinni. Það sem meira er að þú munt meira að segja ákveða uppáhaldslagið þitt á plötunni, strax við fyrstu hlustun.
Rating: