MaggiDan.com

Fullt hefur gerst frá því ég bloggaði síðast, en ekki margt þess vert að segja frá.
Helst er það að prófin eru meira en mánuði nær en síðast, og það var ca mánuður í þau síðast. Fyrsta prófið mitt, danska, er sem sagt á morgun.

Í morgun vaknaði ég klukkan sjö við að maður var öskrandi og grátandi einhvers staðar rétt fyrir utan húsið. Ég fór út í glugga leitandi að þessum geðveika dópista en fann hann hvergi þannig að ég vakti mömmu og pabbi og sagði að það væri maður öskrandi og grátandi einhvers staðar úti. Loksins fann ég hann þegar ég horfði út um klósettgluggann. Þetta var enginn dópisti heldur hafði blaðburðarmaðurinn, nema hann noti dóp, runnið á svelli í Réttarselinu, greinilega misstígið sig og dottið. Pabbi fór út til hans en þá var hann búinn að hringja á sjúkrabíl. Vinstri löppin á grey manninum stóð út í loftið, í allt aðra átt venjuleg vinstri löpp snýr í.
Sjúkrabíll kom á svæðið og tók manninn sem var víst ökklabrotinn.

Eitt af þessum þrettán veikindum sem ég fæ á ári þurfti akkúrat að herja á mig núna. Í annað skipti meðan það eru próf. Algjörlega típískt að ég þurfi að veikjast á þessum tíma.

Eftir allt of langa bið fór ég loksins á Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan og fagnaði ég fimm mánaða afmæli mínu með Örnu á henni. Myndin var hryllileg… NOT!
Þessi mynd er ein sú fyndnasta sem ég hef séð. Hvergi annars staðar má hlæja að mongólítum, gyðingum, rasistabröndurum eða mannráni. Þessi hittir beint í mark.

James Bond og The Departed eru einnig myndir sem ég hef séð og þurfti ákveðinn 22 ára aðili að leggjast það lágt að fara í bíó með litla bróður og vinum hans, því enginn annar vildi fara með honum.

Einnig get ég kvatt lokaáfanga minn í stærðfræði, STÆ3136, með heilli og fallegri sjöu.
Nú er ég með átta einingar öruggar, Upplýsinga og tæknimennt, enska og stærðfræði, og auðvitað koma hinar tíu líka eftir prófin. Þá er komin 51 eining í hús. Bara 89 eftir.
Ég ætla að segja þetta gott núna og halda áfram að læra dönsku.