MaggiDan.com

Veikur aftur. Akkúrat sléttum mánuði eftir seinustu veikindi. Alveg er það magnað. Seinast var það þó útaf asnaskap í mér, en þó að mestum part útaf Lindu *blink blink* fyrir að gleyma peysunni minni þrisvar sinnum heima hjá mér, þannig að mér varð kalt á sautjánda júní.
Núna hins vegar hef ég ekkert heimskulegt gert. Þess vegna kenni ég Örnu um þetta. Mér finnst líklegasta skýringin sú að hún hafi smitað mig, þar sem mér dettur engin önnur ástæða í hug. Og þar að auki er þetta kannski ástæða til að minnast á hana í bloggi sem hún einmitt var að kvarta undan að ég gerði ekki, í gær. Kannski ekki besta tilefnið fyrir birtingu nafnisins síns, en birting engu að síður. Nei ég segi svona. Ég er með ömurlegt ónæmiskerfi. Samt er þetta nýtt low fyrir mig, hef yfirleitt meikað þrjá mánuði milli veikinda.
Betra er þó að ég er kominn undir 38°c sem þýðir að ég er kominn undir veikindamörk þannig að ég fór út í garð áðan í svona klukkutíma og fékk þetta heljarinnar far. Alright. Gigidy, gigidy, gigidy. Þannig að núna þarf ég að hoppa í sturtu, bera á mig sólaráburð og safna meiri brúnku.
Samt frekar vandræðalegt ef ég kem elgtanaður (elska þetta orð) í vinnuna á morgun… eftir að hafa legið veikur heima.

Nú að spila: Babyshambles – Fuck Forever.

Öhhh. Ég er alveg tómur í sambandi við blogg. Hef ekkert að segja frá og hef ekki þurft að segja frá neinu sérstöku í meira en mánuð.
Þó hef ég ætlað að blogga frá því á föstudaginn, en hef ekki komist í það, um grein sem ég las í Mogganum um tvær systur sem ég man ekki nafnið á. Greinin snerist um tvær fjórtán ára tvíburasystur sem voru tónlistarmenn og tilbáðu Hitler og hans hugsjónir. Mamma þeirra ól þær upp með þessum máta og var faðirinn víst íslenskur, auðvitað með Aría-gen í sér. Þær stöllur voru vinsælar í tónlistarbransanum og sungu um Hitler og mikilfengleika hans en eftir viðtal við þær í People Magazine þar sem fram komu skoðanir þeirra voru þær afbókaðar á risatónlistarhátíðir og og skemmta þær núna nánast eingöngu á nýnasista skemmtunum. Allavega boðskapur þessarar greinar var að rapparar sem rakka niður samkynhneigð og konur fá að skemmta á tónlistarhátíðum sem ekki snúast um hommahatur og þannig. Mjög góð grein. Allir að lesa hana. Fannst hún alveg ótrúlega merkileg útaf því hversu satt þetta er.

Og þar er sagan öll. Afsaka snöggan endi á sögunni um greinina en ég er að fara að sofa.

Nú að spila: Jet Black Joe – Sadness.