MaggiDan.com

Váááá. Þessir tónleikar voru rosalegir!

Þegar ég kom labbandi upp stúkuna og sá sætin okkar vissi ég að ekkert gæti eyðilagt kvöldið. Þetta voru sæti á besta stað, nákvæmlega í miðri stúkunni.

Amina hituðu upp með tregafullri tónlist og svo virtist vera sem þær lögðu sig fram við að spila á framandi hljóðfæri, og tek ég þá sög sem dæmi. Þær voru góðar þótt þetta sé ekki minn tebolli og var maður vel tilbúinn að takast á við Sigurrós.

Sigurrós byrjuðu á Takk… sem fór svo yfir í Glósóla. Mjög góð byrjun á tónleikunum, kraftmikil lög sem flestir kannast við. Þeir voru með gott lagaval; flest lögin voru af Takk, sem er skriðinn í að vera uppáhaldsdiskurinn minn með þeim.
Þeir eru mjög kraftmiklir á sviði, allt öðruvísi en ég bjóst við. Þeir voru með Amina með sér ásamt 9 manna lúðrasveit.
Svo þegar allir fóru af sviðinu voru þau, ég er að tala um Amina líka, auðvitað klöppuð upp. Þá tóku þau þrjú lög af Von, ég kannaðist ekki við neitt þeirra en þrátt fyrir það var seinasta lagið toppurinn á tónleikunum. Alla tónleikana var í gangi myndvarpi sem beindist að veggnum bakvið sviðið sem sýndi alls konar myndbrot, m.a. krakka, dúfur og radíussendi. Oftar en ekki gleymdi ég mér við að horfa á það og áttaði mig á að ég tók ekki eftir því sem var í gangi á sviðinu sjálfu.

Ég held hreinlega að þetta hafi verið fullkomnir tónleikar. Það er ekkert sem ég get sett útá.

Nú að spila: Stars of the Lid - Austin Texas Mental Hospital : Part 1.

Jæja, á myndinni eru gefin í skyn nöfn á 72 flytjendum - hljómsveitir eða tónlistar menn. Til dæmis, á vagninum í vinstra horninu eru byssur og rósir. Það væri þá Guns’n'Roses.

Ég, Þorsteinn, Sigurberg og Bjarki erum búnir að finna 36 nöfn. Ég efast um að þau eigi eftir að verða mikið fleiri þannig að ég vil endilega fá ykkar hjálp, þar sem ég er að verða bilaður. Plís segið öll nöfn sem þið finnið - en bara ef þið eruð viss á því - því það er ALLT sem þýðir eitthvað.

Nú að spila: Trúbrot - My Friend & I.

.. hvað ég festist í öllum leikjum og öllu drasli sem ég finn á netinu. Það munaði minnstu að ég yrði mús fátækari eftir leik sem ég festist í í dag.

Núna virðist ég ætla að verða vitinu fátækari því ég er alveg dottinn inní eina ljósmynd.

Ég ætla ekki að segja núna frá því hvað það er sem er verið að fiska eftir með myndinni, en um leið og þið fattið það sjáið þið hvað það verður augljóst hvað það er sem myndin skýrir frá.
Þið megið vænta bloggs frá mér á morgun þar sem ég greini frá því fyrir þá sem hafa ekki fattað hvað það er. Sýnið tillit og ekki skrifa í kommentin hvað þetta er, þið sem vitið það nú þegar. Segið þá frekar “Aaaaa, ég fattaði..” eða álíka og skemmtið ykkur við að finna sem flesta hluti. Svo seinna mun ég koma með listann yfir það sem ég hef fundið.

Nú að spila: Pink Floyd - Mother.

Ég kom labbandi inn, tveir rauðir borðar sitthvoru megin við sviðið og rautt áklæði á sviðinu. “Váááááá..” hugsaði ég. “Ég er í alvörunni á tónleikum með þeim.”
Það sást svo vel að þarna voru The White Stripes á ferð. Allt einkenndist af þeirra eitursvala stíl.

Svo stigu Jakobínarína á svið, ég held að það sé óhætt að segja ég fíli þá ekki. Þegar þeir höfðu lokið sér af streymdu rótararnir á svið, allir svartklæddir, í svörtum jakkafötum, í svörtum skyrtum, með svarta hatta, með rauð bindi og rautt skraut í höttunum. Jafnvel smæstu hlutir voru skreyttir, heyrnatól hljóðmannsins voru svört með rauðum og hvítum röndum. Þegar candy-cane trommusettið hennar Meg kom á sviðið ásamt rauðu Fender mögnurunum og rauða gítarnum hans Jack, áttaði ég mig á því hvar ég var.

Loks þegar þau komu á sviðið varð allt brjálað, hún alveg rauðklædd og hann í hvítum jakkafötum með rauðu mynstri. Þau eru flottust og þau vita það.
Þau byrjuðu á Blue Orchid og keyrði allt um koll. Það myndaði flotta stemningu sem dró svo úr og að lokum dó nánast út. Jack hefði mátt tala meira en hann sagði þrisvar sinnum eitthvað við salinn, sem er mjög mikilvægt til að skapa stemningu. Öðruvísi útsetningar á lögunum hitti ekki í mark, því voru aðeins of hráar fyrir mig. Annað hef ég ekki útá að setja nema að það var ekki gefið tækifæri á að klappa þau upp, þar sem öll ljós voru kveikt og dyrnar út opnar. Í heildina voru þetta góðir tónleikar enda frekar erfitt að klúðra svona góðri tónlist.
Það sem fólk virðist þó helst hafa tekið eftir var camel toe-inn sem Meg var með. Ég er viss um að fólk í stúkunni hafi séð hana, svo rosaleg var hún. Það var umræða um það bæði á huga.is og í skólanum. Frekar fyndið. Fyrir þá sem ekki vita hvað camel toe er hér útskýringarmynd.

Ég er núna að hlusta á live-disk með þeim frá Glastonbury hátíðinni núna í ár og gefur hann mjög góða mynd af hvernig útsetningarnar þeirra voru á tónleikunum. Ef þið viljið eignast hann er hann hér.

Nú að spila: The White Stripes - Jolene. (Af live disknum, nema hvað?)

Eflaust hafa flestir tekið eftir því að nýtt útlit er komið á síðuna. Það var mikið basl að láta þetta virka, þar sem ég fékk bara útlitið og þurfti að koma öllum skipunum heim og saman, annars myndu engin blogg né neitt birtast. Og svo auðvitað bara fínpússa þetta alltsaman. Ég breytti “í spilaranum” í leiðinni.
Það er eins og gott að þið fílið þetta lúkk því það fór mikill tími og vinna í þetta. Endilega segið mér skoðun ykkar á þessu.

Nú að spila: Muse - Stockholm Syndrome.

Smá update: Það virðist ekki virka að smella á lögin, þannig að ef þið viljið eignast þau verðið þið að finna “lögin mín” í tónlistar-linka flokknum og downloada þeim þar.

Ég ætla að gera smá breytingu á lagadótinu hérna hægra megin á síðunni. Ég ætlaði að hafa það þannig að ég myndi bara breyta um lög þegar draga færi úr hlustuninni, en hef ákveðið að hafa lögin þarna viku í senn. Ástæaðn er sú að Helgi benti mér á þessa ágætu síðu sem hýsir tónlist.
Núna verður sem sagt hægt að klikka á lagið og þá getur þú niðurhalað því. Mjög svo sniðugt.
Ég get væntanlega ekki sett inn heilu diskana, en auk þess að setja inn þessi lög mun ég setja önnur lög.

Nú að spila: Röyksopp - Eple.

Ég var rétt í þessu að fá feitasta hroll á ævi minni. Ég hef aldrei áður grátið yfir tónlist. Nema Neurosis, en það er annað mál. Öðruvísi mál.
Fokk, ég er ekki í stuði til að reyna að vera fyndinn. Þar að auki fattar þetta enginn nema Doddi.

Ég hef verið á þeirri skoðun að textar skipti ekki máli. Þangað til núna. Textinn á disknum Oceanic er, hreint út sagt, rosalegur. Svo djúpur. Svo fallegur.
Aldrei áður hef ég viljað upplifa dauðann.
Ekki misskilja mig. Ég vil ekki deyja. Ég vil ekki drukkna, en þessi texti..

… Come down on me, my sweet angel
Poison milk from that withering breast
Come down on my, my sweet suffocation
Poison milk from that withered breast

Your mask is drifting
See what writhes beneath

Porcelain grin is cracking, incest to uncoil
Your laugh spreads yawning, black hole formation

Hold his hand and crush it

The depth of the chasm in infinite
Discover the bliss of serenity in drowning …

… And the water takes hold
Fills his lungs and crushes his body

Dust floats through sun in water
He sees like he’s never seen before

And the water carries him away
Soon he ceases to be at all

He sees like he’s never seen before

He is light in water…

Hverjar eru líkurnar á því þegar þrjú eru í heimili að rekast á einhver á leiðinni á klósettið klukkan hálf fimm um nóttina?

Undanfarið hef ég gert lítið annað en að sofa. Síðastliðna viku hef ég sofið að minnsta kosti klukkutíma á dag og samt sofnað á venjulegum tíma um kvöldið, á miðvikudaginn svaf ég í ein og hálfan tíma og sofnaði hálf tíu um kvöldið. Í gær svaf ég í 4 tíma útaf ‘85 ballinu sem var til hálf þrjú, þreyta og, tjah, hausverkur í gangi. Samt sofnaði ég klukkan tólf. Eitthvað undarlegt að gerast.

‘85 ballið var lokahnykkur á frekar velheppnaðri ‘85 viku í MS.
Var byrjað á fyrirpartýi í Mosó hjá Greip “Úrsus”, og svo haldið í Gullhamra þar sem ballið var haldið. Þar voru Buff, DJ Sóli Hólm, DJ Páskar og Herbert Guðmunds að spila. Buff ollu mér smá vonbrigðum en það gæti verið bara ég, þar sem ég þekki nánast enga tónlist frá þessum tíma.
Sumir voru virkilega fullir og gerðu virkilega heimska hluti.
En annars var það sama hér og með önnur MS böll. Enginn á séns í okkur í troðning, dónaskap og drykkju. Einhverjum hafði blætt svo Linda kom blóðug inn og hótað var að skalla Danna þegar hann bað einhver strák um að hætta að troðast.

MH-MS kepptu í Morfís í gær og var umræðuefnið, þitt er valið. Það var á hreinu nánast alla keppnina hverjir myndu vinna, en það voru MH. Þeir voru með skemmtilegri ræður og komu þessu betur frá sér. Annars var þetta frekar leiðinleg keppni að mínu mati, aðallega tvö rök notuð fram og aftur. MS notaði “þú hefur aðeins val yfir því sem þú hefur vald yfir” og MH að “þú hefur ekki val yfir því stóra” t.d. dauðanum.
Auðvitað hefði ég viljað sjá MS fara áfram því ég hef mjög gaman af ræðukeppnum en ég efast um að ég nenni að fara á aðrar ef það eru ekki MS að keppa.

Nú að spila: Kimono - Japanese Policeman.

Úje, ég kann Thriller dansinn utanað. Hversu töff er það? Spurning um hvort ‘85 vikan sé það glötuð. Það var kallað á allan skólann úr tíma í leikfimissalinn fyrir hópdanskennslu.. Það gekk misvel, en tókst þó eftir nokku skipti. Frekar flókinn dans í gangi. Og nú þarf ég að kenna Lindu hann, ég er hvorki góður dansari né kennari þannig að þetta gæti orðið smá vandamál..
Ég kíkti í Illgresi, Spútnik og Nonnabúð í gær. Illgresi seldi ljót, ódýr föt. Spútnik seldi öllu flottari, dýr föt. Nonnabúð seldi virkilega dýr og virkilega flott föt, en 3.900 fyrir bol? Ég hélt að augun færu úr mér þegar ég sá verðmiðann. Þá sagði Hekla að þetta væri “flott, íslensk hönnun og ódýrt miðað við það”. Ég kom sem sagt fatalaus heim úr bænum.

Nú að spila: Aerosmith - Dream On.