MaggiDan.com

… það þýðir ekki að einblína í slæmu hliðina. Þó að við séum screwed er alltaf hægt að horfa á björtu hliðina.
Þetta er t.d. skemmtileg tilviljun í leiðinlegu atviki.

Ég fór á The Dark Knight, aftur, í gær.
Skoðun mín á myndinni er sú sama, þetta er besta spennumynd sem gerð hefur verið. Helsti munurinn er að mér fannst myndin ekki jafn fyndin, og Jókerinn var ekki alveg jafn góður. Two-Face fílaði ég miklu betur í þetta skipti, eftir hálfgerð vonbrigði seinast. Núna var ég búinn að sætta mig við hvernig hann leit út og var ekkert að svekkja mig á því. Gary Oldman óx örlítið í áliti hjá mér, en af einhverjum ástæðum fer hann í taugarnar á mér. Ég vildi líka óska þess að Cillian Murphy hefði verið troðið þarna inní á einhvern annan hátt, og fá fleiri atriði með honum.
En það sem ég er að reyna að segja er… Shiiiiiit hvað þessi mynd er góð!

Hingað til hef ég notað Babelfish sem Altavista átti til að þýða spænsku, vegna þess að það gat þýtt heilar setningar en ekki bara stök orð eins og allar aðrar netorðabækur sem ég hafði prófað. Það var ekki gallalaust, oft skildi það ekki ákveðin orð og setningar komu út samhengislausar. Það var samt nógu gott fyrir mig, því ég skildi lélega ensku mun betur en fullkomna spænsku. Nú fyrir nokkrum dögum sá ég að Google eru líka búnir að senda frá sér þýðingarvél. Ég ákvað að gera samanburð á vélunum, og athuga hvort þetta væri sama vélin sem þeir notuðu. Það kom í ljós að svo er ekki.
Ég fór á forsíðu spænsku-wikpediunnar og valdi af handahófi stutta grein. Kíkið á muninn.

Hér er greinin á spænsku:

El equipo compitió hasta 1911 y, finalmente, dos años después se disolvió debido a las complicaciones que aparejaba el recambio de jugadores. En ese lapso obtuvo 10 campeonatos y varias copas nacionales e internacionales, convirtiéndose en uno de los clubes más importantes en la historia del fútbol de Argentina.

Google:

The team competed until 1911 and, finally, two years after it was dissolved because of the complications that accompanied the replacement players. During that time won 10 championships and several national and international crown, becoming one of the most important clubs in the history of soccer in Argentina.

Yahoo (Babelfish):

The equipment competed until 1911 and, finally, two years later it dissolved due to the complications that the spare part of players prepared. In that lapse it obtained 10 national and international championships and several glasses, becoming one of the most important clubs in the history of the soccer of Argentina.

Það sést svo umtalsverður munur á þessu. Þetta sýnir líka hvers konar afburðastöðu Google hefur á alla aðra í… öllu sem þeir gera. Nema kannski Chrome. Í bili.

Eins og flestir sem þekkja mig vita, þá geri ég hluti sem mér finnast ekki skemmtilegir ekki oft eða ekki vel. Þess vegna ryksuga ég afar sjaldan og læri stundum ekkert alltof vel. Ég hef allavega slugsað smá varðandi skólann þannig að núna er ég með smekkfulla stundartöflu og þurfti að taka spænsku í kvöldskóla FB.
Helsti munurinn er sá að það eru meiri en helmingi færri tímar. Á meðan ég var 240 mínútur í viku í fyrra er ég núna 100 mínútur í viku í spænsku. Og það er ekkert smá gott, því þeir sem ekki þekkja til vita ekki hvað spænska er ógeðslega leiðinleg! Það er samt svo skrítið að það er ekki meira heimanám og við förum yfir alveg sama efni og þau sem eru í dagskólanum. Við sleppum bara einhverju tilgangslausu og heimskulegu drasli eins og að skrifa spænskum krökkum bréf.
Ég er yngstur í áfanganum og sá eini sem ég þekki úr dagskólanum. Núna þarf ég heldur ekki að skrifa tímaritgerð, heldur vinn ég hana smám saman heima yfir önnina. Mega sáttur.
Æ, ég veit ekki. Það er mun meira hvetjandi að þurfa bara að sitja í spænsku tíma tvisvar í viku, með helmingi minna heimanám. Það er eitthvað sem virkar betur á mig. SPÆ403 verður líka tekin í kvöldskóla.
En kennarinn sem ég var með í fyrra. Ungur strákur (’87) kenndi hana (og kennir áfram, bara ekki þennan áfanga) og kunni bara ekkert að kenna, ég náði aldrei neinu sem hann sagði. Valdi er hjá honum núna og segir að hann sé algjör horror, sömuleiðis frænka Örnu (sem er btw 55 ára! þannig að þetta er ekki bara unglinaveiki) sem er hjá honum í kvöldskóla lýsti því þannig að hann færi of hratt yfir, flakkaði handahófskennt milli hluta og útskýrði illa.

Langar að skrifa um nokkrar myndir sem ég er búinn að sjá nýlega, án þess að fara of ítarlega í hverja mynd fyrir sig.

Get Smart (2008) er ógeðslega fyndin. Okkur Örnu langaði í bíó, og valið stóð milli Get Smart og X-Files: I Want To Believe. Ég tók ákvörðun um að fara á þessa mynd, búinn að heyra að hún væri betri en maður ætti von á. Það var líka raunin, myndin er alveg sjúklega fyndin. Aumingja Arna þurfti að sitja við hliðina á mér alla myndin meðan ég grét úr mér augun af hlátri. Steve Carrell er svo fyndinn gæi. Mér finnst hann bara vera að sanna sig sem einn besti grínmyndaleikarinn í Hollywood. Geðveikur í Anchorman, mistök í Bruce Almighty þó (hélt mig fjarri Evan Almighty!), Little Miss Sunshine (aðeins of… eitthvað fyrir mig), Dan In Real Life (fyndnasta mynd seinasta árs?) og svo var hann náttúrulega The 40 Year Old Virgin.

Shoot ‘Em Up (2007) er svo snargeðveik mynd! Ógeðslega fyndin, óendanlega svöl og ótrúlegahallærisleg. Full af svo geðveikum kvótum. Shit.

Solkongen (2005) er alveg eðalgóð dönsk mynd. Horfði á aftur hana í dönskum kvikmyndaáfanga í skólanum (horfði á hana áður í skólanum) og hún var umtalsvert betri núna. Grínmynd án alls grínsins.

Tropic Thunder (2008) var allt öðruvísi en ég hafði ímyndað mér. Robbi bró laug aðeins að mér varðandi söguþráðinn (óviljandi) þannig að ég beið alla myndin eftir ákveðnum atburðum sem svo gerðist aldrei. Ekki það að það hafi skemmt myndina eitthvað. Myndin var þó ekki alveg jafn góð og ég átti von á, en húmorinn klikkaði ekki (enda Ben Stiller og Jack Black í henni).

Ég datt alveg óvart inn í Big Nothing (2006) meðan ég beið eftir Örnu. Myndin var á Stöð 2 og ég settist niður fyrir framan imbann og ætlaði ekki að geta farið út, enda mættum við aðeins seinna en planað var í partýið. Gat þó ekki klárað myndin þannig að ég þurfti að downloada henni. Þetta er mynd sem er full af pínlegum og fyndnum atburðum sem leiða eitt af öðru og koma öllum í klípu (ég hugsa alltaf um einhverja mynd þegar ég hugsa um þessa, þær eru í sama stíl en ég bara man ekki hvað hún heitir). Myndin er með David Schwimmer, sem leikur Ross í Friends, og Simon Pegg, sem leikur í Hot Fuzz. Ógeðslega góð mynd, mæli alveg hiklaust með henni.

Death Race (2008) hefur lélegan söguþráð, virkilega, virkilega lélegt plott og klippingin er til háborinnar skammar. Í kappakstrinum sjálfum er klippingin alltof hröð og maður nær ekki að fylgja neinu eftir. Jason Statham er það eina sem stendur upp úr í myndinni.
Ágætis húmor er í myndinni, en myndin er ekkert annað en sumarmynd sem gleymist, sem betur fer, fljótt.

Vá, ég rakst á sketch á netinu um helgina. Eftir að ég googlaði það, kemur í ljós að hann var hluti af sketcha seríu. Þetta er svo sjúklega fyndið, að ég gæti ælt.

Ætla að setja inn fyrstu fjóra þættina hérna og set inn link að fleirum á youtube.com. Hérna er linkur á þann sem framleiðir sketchana.

#1 - Hi

#2 - Officer Monkey

#3 - Coked Up

#4 - Racial Profiling

Hingað til hef ég ekki kippt mér upp við lætin í Dorrit, en þegar ég las þessa frétt hjá Vísi.is blöskraði mér svo svaðalega. Hvernig getur konan leyft sér þetta?

Þar segir meðal annars:

Eins og komið hefur fram dró Dorrit Moussiaeff, forsetafrú, bandaríska blaðamanninn Dan Steinberg hjá stórblaðinu Washington Post út á leikvöllinn í kjölfar sigurs íslenska handboltaliðsins á Spánverjum í undanúrslitum síðastliðinn föstudag. […]
„Dorrit Moussaieff spurði mig [Dan Steinberg] hvernig hún kæmist inn á leikvöllinn til að samfagna ótrúlegum sigri þessarar smáþjóðar í undanúrslitaleik gegn Spáni.”
Í framhaldinu vísaði Steinberg forsetafrúnni í rétta átt en þá vildi hún ólm fá hann með sér í fagnaðarlætin. „Ég má það ekki,” svaraði Steinberg en Dorrit gaf sig ekki. „Jú, víst máttu það með mér. Ég er eiginkona forsetans. Þetta er forsetinn,” sagði hún og dró blaðamanninn í gegnum göngin og framhjá öryggisvörðunum.

PS. Lagaði tvær stafsetningarvillur þarna. Hvernig getur blaðamaður leyft sér að gera tvær villur í svona hrikalega stuttum texta?

Takk fyrir að blogga fyrir mig, Frank.
Ætli ég geri það ekki núna, sjálfur. En já, byrjum á að spóla yfir Clapton og að Spán. Spánn var æði. Allt þarna var ódýrt (mætti hafa verið 40 kr. ódýrara á Evru, en mjehh). Áfengið á skít og kanil og aðrir drykkir sömuleiðis. Reyndar maturinn líka, jafnvel á veitingastöðum.

Ég lenti laugardaginn 9. ágúst, 10 dögum á eftir Örnu, Stebba og Aníku, klukkan 11 um kvöldið að staðartíma. Mín flugvél hefur greinilega flogið umtalsvert hraðar því flugið tók 20 - 30 mín styttra en hjá þeim. Það orsakaði mér mikilli kvöl og pínu á flugvellinum því þau mættu þegar þau héldu að ég myndi lenda (væntanlega á sama tíma og þau lentu, því við fórum á sama tíma í loftið). Ég með Frelsi í útlöndum óvirkt og ég vissi ekki af hverju ég gat ekki tengst neinu símafélagi (útaf ég skipti yfir til Nova), með sama sem enga spænskukunnáttu og Spánverjar með sama sem enga enskukunnáttu. Eftir að hafa setið órólegur þarna í rúmar 20 mín var ég orðinn verulega stressaður og við það að fríka út. Fór í kaffiteríuna að reyna að skipta seðli til að hringja úr tíkallasíma, þau töluðu ekki ensku þannig að ég benti á peninginn og sagði “Tengo dinero?”, sem þýðir “Ég á pening?” Það sem ég ætlaði að segja var “Áttu klink?”. Hún neitaði mér og benti á einhverja kaffiteríu tveimur hæðum ofar, ég hélt nú ekki ef krakkarnir skyldu koma og fór á bílaleiguskrifstofu þarna. Þau notuðu einungis kort, þannig að ég fór á löggu skrifstofu sem var þarna líka og sagði “Tengo dinero?” og fékk aftur neitun. Þá var ég að fá tárin í augun, hélt að þau hefðu villst á leiðinni og sá mig fyrir mér eins Tom Hanks í The Terminal.
Þá fór ég upp á kaffiteríuna, náði að skipta peningnum og fór aftur niður í Arrivals svæðið í tíkallasímann sem var þar í hliðargangi. Hringdi í þau með hjartað í buxunum og spurði hvar þau væru, og þau sögðust vera í Terminali 1, þar sem ég var. Ég sagði að það gæti ekki verið og sagði þeim að vinsamlega drulla sér þangað. Ég labbaði til baka og fékk mér sæti, sé þau koma labbandi 30 sek síðar. Þá höfðu þau komið svona mínútu fyrr, akkúrat þegar ég var í skjóli að tala í símann og svo höfðu þau akkúrat náð að labba burt meðan ég dröslaðist með töskurnar mínar til baka í sætið að leita að Terminali 1.

En þrátt fyrir vægast sagt ömurlega byrjun á fríi fyrir mig kom það vel út. Við fórum í vatnsrennibrautagarð, á ströndina og svo vorum við auðvitað með einkasundlaug í húsinu. Arna var með tilbúna Speedo sundskýlu (ekki það að hún hafi skýlt miklu) handa mér sem ég var í. Og það var mikið gert grín af mér, og ekki af krökkunum. Ég var sá eini yfir fimm ára aldri og undir sextíu ára í Speedo í rennibrautagarðinum og vakti mikla lukku.

Ég náði að kaupa mér tvo svo ótrúlega fokking kúl boli og einn aðeins minna kúl, og svo tvo wife-beatera og einn jakka sem ég er svo fanta ánægður með.

Það var samt ekki eintóm hamingja þarna, því einn daginn þegar Stebbi vara að fara að sofa tók hann eftir því að tölvan sín var ekki þar sem hann skildi hana eftir. Við leituðum útum allt hús en fundum hana hvergi, og einnig var bakpoki sem hann átti og innihélt vegabréfið hans, myndavél, iPod video, Bose QC2 heyrnatól og meira horfinn. Líklega hefur verið farið inn í húsið meðan við sváfum og þetta tekið. Allt læst, nema einn gluggi inni hjá Stebba, samt voru “gluggatjöld” sem liggja utan á glugganum niðri. Þau eru gerð úr einhvers konar málmi og ekki hægt að sjá í gegnum þau. Það heyrist alls ekki lágt í þeim þegar þeim er lyft upp, en samt er það eina skynsamlega leiðin sem útskýrir hvernig þetta hvarf.

Spánn var æði. Ég drakk eins og svampur og drapst nokkrum sinnum við sundlaugina.

Ekki veit ég hvað þetta fólk sem fór til Eyja með gúmmíbátnum er að kvarta. Enginn neyddi það til að fara með bátnum, þau hefðu getað beðið eftir Herjólfi eða Fokkernum eða sleppt því einfaldlega að fara.

Það þýðir ekki að segja við einhvern að lemja þig og kæra hann svo fyrir líkamsárás.