MaggiDan.com

Í gær (það er víst komið fram yfir miðnætti núna) áttum við Arna þriggja ára byrja-saman afmæli. Við fórum út að borða á American Style (ég veit, rómó), en annar staður átti að vera fyrir valinu. Aumingja Arna tók lokapróf úr eðlisfræði í Sumarskólanum í FB rétt fyrir deitið og gekk víst ekki alltof vel. Við skemmtum okkur þó vel bæði tvö.
Ég var ýkt rómó og gaf henni hjartahálsmen og hring í stíl. Enduðum svo hjá Möggu, Jóu og Bigga þar sem við átum okkur endanlega pakksödd af pönnukökum.

Það hefur heldur mikið gengið á hjá mér seinustu vikur. Við fjárfestum í nýjum skáp úr IKEA fyrir hálfum mánuði, hurðirnar voru ekki til en við fengum þær í dag.
Það er meira djöfulsins málið að setja saman þessi helvítis IKEA húsgögn, sem eiga að vera fíflheld. Miðað við skapsveiflurnar hjá feðginunum þetta kvöld kvíði ég því að setja hurðirnar upp!

Þar á undan gerðist sá merki atburður að ég útskrifaðist frá FB. Í framhaldi af því sótti ég um stjórnmálafræði við HÍ og er kominn inn, enda verðlaunadrengur hér á ferð! Já, ég var kallaður upp fyrir framan allan salinn þar sem mér voru veitt verðlaun fyrir framúrskarandi námsárangur í umhverfisfræði. Ég fékk í verðlaun þessa stóru, fínu bók sem heitir Dýrin.

En áður en ég útskrifaðist dimmiteraði ég. Ég held að orðið “vá” nái ekki að lýsa því hversu vel ég skemmti mér þann daginn og hversu timbraður ég var daginn eftir.

Annars er það kannski nýjast í fréttum af mér að ég gerðist, svona í tilefni af umhverfisfræðinni, umhverfisvænn. Ég keypti mér þriggja mánaða strætókort í fyrradag. Það er óþarfi að keyra alla leið niður í bæ og til baka á hverjum degi. Ég geng núna í tvær mínútur út á stoppistöð, tek einn strætó alla leið niður í vinnu, er ekki hálftíma á leiðinni og er kominn ca. tíu mínútum fyrir opnun. Á þessu græði ég kannski ekki mikinn bensín pening, en ég þarf aldrei að leita að stæði, menga mun minna og get lesið á leiðinni eða horft á bíómynd í iPodnum. Meira að segja stefnir allt í að ég nái að klára A Long Way Down eftir Nick Hornby á næstu dögum vegna þessarra strætóferða, eftir marga mánuði af lestri. Ég gef mér ekki tíma í að lesa þegar ég er hérna heima, tek alltaf sjónvarp eða tölvu fram yfir lesturinn.

Ég fór líka í nískubíó síðasta þriðjudag á hina umtöluðu mynd, The Hangover. Jafn skemmtilega og fyndna mynd hef ég ekki séð í mörg ár. Höfundunum tókst að þjappa öllum fyndnustu og bestu viðbrögðum, atburðum og kringumstæðum sem hægt er að hugsa sér í 90 mínútna mynd. Þó myndin hafi ekki verið jafn fyndin og ég átti von á var hún samt sem áður svo fyndin, skemmtileg og vandræðaleg að hún uppskar hreina tíu hjá mér!

Á morgun (eða í dag) er stefnan sett svo á útilegu með Frank stóra bró og fleirum við Apavatn.

Hægt er að fylgjast með öllum kvikmyndum sem ég horfi á hérna uppi í “Kvikmyndir og tónlist” tabinu.
Myndir úr útskriftinni og dimmiteringunni er hægt að sjá hérna í “Myndir” tabinu.

Í fyrradag hringdi maður í mig frá Vodafone, ekki í fyrsta skiptið. Hann bauð mér 500 króna inneign ókeypis, ókeypis að hringja í fimm númer óháð kerfi (1.000 mínútur og 500 SMS) gegn því að ég færði gemsa-viðskipti mín yfir til þeirra. Ég sagðist vera sáttur með Símann en samþykkti þetta að lokum, því engin skilyrði voru fyrir þessu. Ég mátti skipta eftir mánuðinn. Þannig að ég samþykkti þetta og ætlaði að skipta aftur eftir mánuð yfir í Símann.

Í gær var hringt í mig frá Símanum og ég spurður hví ég væri að skipta. Ég sagði þeim frá tilboði Vodafone og að þeir Símamenn myndu sjá mig aftur eftir mánuð. Honum fannst það ekki nógu gott og vildi ekki að ég skipti, sama hversu stutt ég dokaði við hjá andstæðingnum. Núna fæ ég 500 króna inneign frá Símanum ókeypis næstu fimm mánuðina!

En svo fór ég að hugsa. Af hverju er ég sáttur með Símann? Ég hef verið hjá Símanum frá því ég eignaðist fyrst gemsa, líklega í 8. bekk. Í sjö ár hef ég verið hjá Símanum, undanskildum tveimur mánuðum sem ég var hjá Nova fyrir ári síðan. Á þessum tíma hafa þeir EKKERT gert fyrir mig af viti. Ég hef fengið að hringja ókeypis í einn vin innan kerfis síðasta árið eða svo. Hvernig væri að símfélögin færu að gera vel við viðskiptavini sína sem eru þegar í viðskiptum við þá? Auka ánægjuna svo maður þurfi ekki að skipta yfir í annað símfélag? Síminn reitti mig til reiði með þessu tilboði sínu, líklega væri ég sáttari með þá hefðu þeir ekkert boðið mér, því ég veit að þeir eru að bjóða nýjum viðskiptavinum betri tilboð en þeir bjóða mér, viðskiptavini til sjö ára!

Hver veit, líklega fer ég yfir til Vodafone eða Nova að fimm mánuðum liðnum.

UPDATE: Í dag var hringt í mig frá Vodafone og ég spurður hvort ég væri til í endurskoða ákvörðun mína um að fara aftur til Símans ef ég fengi auk fyrra tilboðs 1.000 krónur í viðbót á mánuði.

Þá er maður kominn heill heim frá Danmörku. Reyndar einhverjum heilasellum fátækari, en það verður bara að hafa það. Ódýr fórnarkostnaður. Ferðin var farin á vegum FB, líffræðiáfanga sem einblínir á loftslagsbreytingar og gróðurhúsaáhrifin.

Við fórum í loftið um sjö leytið á þriðjudagsmorgni. Við vorum komin til Köben um hádegi að staðartíma. Glampasólskin sem tók á móti okkur. Við tókum leigubíl að gistiheimilinu sem við vorum á, og sjokkið sem ég fékk þegar ég kom þangað. Arna fór með FB til Danmerkur fyrir ári síðan og var á sama heimili, og hún sagði að þetta væri kósý; lítið og heimilislegt.
Ég mætti þangað og þetta var skítugt, subbulegt og þröngt. Mér leist ekkert á blikuna. Þetta vandist þó strax á fyrsta degi og þegar ég var að fara fannst mér ekkert að þessari aðstöðu, í þokkabót gistum við þarna hræódýrt (eigandinn er mamma kennara í skólanum).
Við höfðum alveg frjálsar hendur þennan daginn og við kíktum held ég öll á Strikið. Eyddum bara öllum deginum þar og drukkum okkur svo haugafull um kvöldið heima í húsinu.

Á öðrum degi tók námið við. Við vorum ræst eldsnemma, kl. 6.30 (eftir drykkju kvöldið áður og ekki búin að venjast dönskum tíma!), til þess að fara til Fredericia þar sem FB er í samvinnu við Fredericia Gymnasium (þetta er ekki líkamsræktarstöð, gymnasium er framhaldsskóli á dönsku). Dagurinn var einstaklega leiðinlegur og langur. Við vorum ekki komin til baka fyrr en um 22. Þá drukkum við okkur aftur haugafull. Það var fjör.

Á þriðja degi komu Fredericia líkamsræktarfrömuðirnir til okkar í Köben, þar sem við kíktum í Kaupmannahafnarháskóla. Þar hlustuðum við á mjög áhugaverðan fyrirlestur frá manni sem fer reglulega til Grænlands og Suðurskautslandsins til að bora í jöklana. Við fengum að sjá hjá honum borkjarna í -28°C köldu herbergi. Við sáum m.a. loftið sem Jesú á að hafa andað að sér og elsta DNA í heimi (Guinnes staðfest). Restin af deginum er ekki alveg ljós, en mig minnir að við höfum eytt henni niðri í bæ á Strikinu.

Fjórði dagurinn fór hjá mér í Bakken-tívolíið. Aðrir vöknuðu eldsnemma um morguninn til þess að fara í dýragarðinn en ég lét mig ekki hafa það enda var drukkið kvöldið áður. Dagurinn var alveg frábær og skemmtum við Arna okkur frábærlega í Bakken. Um kvöldið splæsti Villa, eigandi gistiheimilisins, í pylsupartý handa okkur og haldin var kvöldvaka þar sem hvert herbergi var með skemmtiatriði. Þarf ég að taka það fram að við drukkum?

Á laugardeginum fórum við á safn og sáum þrívíddarmyndina Fly Me To The Moon. Ég var ekki að höndla þrívíddina þar sem þetta dót fer misvel í mig og ég náði engum fókus á tjaldið, þá ákvað ég að reyna að leggja mig þarna, sem heppnaðist. Eftir það fórum við í Kristjaníu í svona korter því ég á svo mikla hetjukærustu sem fannst sér vera ógnað þarna. Ekki var því mikið skoðað þar, en það litla sem ég sá var ótrúlegt. Hasslykt, umhverfið almennt, fólk og bara alltsaman var alveg ótrúlegt. Ég var kominn inn í allt annan heim. Krakkarnir sögðu að ég passaði vel inní; í wife-beater og með bjór í hönd. Við fórum aftur á Strikið eftir að hafa verið í Kristjáníu og átum á Jensens Bøfhus um kvöldið.
Á myndinni hérna til hægri stend ég á tveimur ríkjum, vinstri fóturinn í Kristjaníu og sá hægri í Danmörku.

Seinasti dagurinn var góður. Á föstudeginum hafði ég, ásamt einhverjum fleirum, gengið niður á strönd sem var í ca korters fjarlægð. Þar sáum við þessa þvílíku aðstöðu til að dýfa sér í sjóinn, liggja í sólbaði og éta nesti eða whatever svona 30 metra út í sjónum. Maður komst með því að ganga þangað á viðarbryggju. Við gerðum díl á föstudeginum að við myndum synda í sjónum daginn eftir! Þar sem við komumst ekki á ströndina á laugardeginum ákváðum við að gera það á sunnudeginum. Ath. að það var eini dagur ferðarinnar þar sem var engin sól, þannig að ég var ekki alveg jafn brattur við að fara út í sjóinn. Djöfull var hann kaldur! Meðfylgjandi eru tvö myndbönd af mér í sjónum. Eftir stutt sjósund fór helmingur hópsins í Field’s verslunarmiðstöðina þar sem ég fann mér loksins eitthvað annað en mat og áfengi að versla. Ég gat keypt mér tvær skyrtur!

Við áttum að fara í loftið 00.10 að dönskum tíma, en þegar við komum á völlinn seinkaði fluginu til 01.20. Við drápum tímann með Jungle Speed, þannig að þetta var ekki handónýtt. Fluginu seinkaði ekki meira, en sökum seinagangs einhverra aðila löbbuðum við ekki inn í vélina fyrr en 01.20; þegar við áttum að vera að fara í loftið. Við vorum þess vegna meira en einum og hálfum tíma seinna í loftið en áætlað var.
PS. Ég drakk ekki þetta kvöld. Ótrúlegt.

Allar myndirnar eru komnar á picasaweb.

Hérna er Þorbjörg kennari að synda. Hún synti fyrst okkar og er hér að synda aðra ferðina.

Kiddi, ég og Valdimar að stökkva ofan í. Takið eftir því hvernig Kiddi rétt stekkur ofan í og snýr strax við. Þetta var vel planað hjá stráknum.

Já, bara að láta í mér heyra. Það er lítið sem ekkert að frétta. Lífið gengur sinn vanagang.

Ég er að fara til Danmerkur á þriðjudaginn með skólanum, og það verður mega fjör. Er að verða spenntur, en það er svo óraunverulegt að hugsa til þess að það eru næstum því fjórir mánuðir síðan ég byrjaði í skólanum og að undirbúa og plana ferðina. Hálf skuggalegt, því það þýðir að það sé einungis mánuður eftir af skólanum… Eftir þessa viku á ég einungis ellefu skóladaga eftir. Pælið í því!

Að öðru. Eftir febrúar hef ég lítið sem ekkert horft á bíómyndir. Ég hef aðallega verið að spila í xboxinu. Þvílík snilld er það. Áhugi minn á tölvuleikjum var farinn að minnka, enda gamla xboxið orðið vel gamalt og engir nýir leikir komið út á það frá því 2005. Ég er og var tölvuleikja amateur og hafði yfirleitt aldrei fyrir því að klára leikina. Í xbox360 var komið upp verðlaunakerfi til að hvetja leikmenn til að spila leikina til hins ítrasta. T.d. fær maður ákveðið mörg stig fyrir hvert “achievement”, að sigra leikinn, klára öll hliðarverkefni, klessa bíl 100 sinnum o.s.frv. Þetta telur svo allt saman og er maður í keppni á netinu um hver er með stærsta e-typpið, þ.e. hver er með flest stig. Þetta kerfi snarvirkar á mig og vil ég helst ekki hætta í leik fyrr en ég er kominn með 100% í honum, en það er hægara gert en sagt.

Núna er alveg brjálað að gera hjá mér þar sem ég þarf að læra fyrir alla næstu viku líka. Er búinn að eyða seinustu tveimur dögunum alveg í að læra og var að enda við að rúlla upp spænsku munnlega núna, fékk 5!

Seinustu vikurnar hefur verið í gangi “Project February”, en það gengur út á að horfa á 28 myndir á jafnmörgum dögum. Ég horfði gagngert á allar myndirnar sem tilnefndar eru til bestu myndar á Óskarnum núna (fyrir utan Slumdog Millionaire sem ég sá í janúar). Niðurstaðan er þessi, besta mynd efst, versta mynd neðst.
Hægt er að fylgjast með Project February hér.

Besta mynd:

Frost/Nixon
Frost/Nixon er ógeðslega góð mynd. Besta myndin af þeim sem tilnefnd er til bestu myndar, en þó ekki best af öllum þeim myndum sem komu út á seinasta ári.
Myndin sýnir mannlega hlið á Nixon sem ég vissi ekki að væri til, ég hef alltaf séð hann í slæmu ljósi (sbr. Futurama) og að hann væri heilalaus maður. Það kemur í ljós að svo er ekki; hann virðist hafa átt erfiða æsku og unglingsár og að hann var virkilega, virkilega kappsamur. Anywho, besta myndin sem var tilnefnd.

The Curious Case of Benjamin Button
Ég veit ekki alveg hvað skal segja varðandi þessa mynd. Rosaleg sérstök, ruglingsleg á tíðum og full af einhverjum táknum. Fyrir mig, sem bara-aðeins-fyrir-ofan-meðal-áhuga-kvikmyndanörd, var myndin ekki jafn rosaleg og allir vilja meina. Ef ég myndi nenna að spá í öllum táknunum; m.a. kólibrífuglinn og klukkan, væri myndin eflaust miklu betri og dýpri, en ég nenni ekki að kafa ofan í það þannig að myndin fær “bara” 7. Eins og það sé ekki gott?

Milk
Sko. Er þetta I Am Sam: Or, How I Traveled Back To The Future And Became A Gay Supervisor? Maðurinn var hommi, ekki þroskaheftur. Hommataktarnir hjá Penn mistókust svo svaðalega. Hann kom því alveg til skila að hann væri hommi, en fokk hvað hann stóð sig illa í því.

Eitt sem var sérstakt við myndina að mér fannst hún ekkert sérstaklega skemmtilega og hvað þá Penn sannfærandi í sínu hlutverki, en ég fékk trekk í trekk gæsahúð yfir ræðunum sem hann hélt í myndinni. Þær voru ekkert sérstaklega góðar, en þeim var komið einstaklega vel til skila.

The Reader
Þessi olli mér töluverðum vonbrigðum. Ég átti von á einhverju stórkostlegu, einhverju “mindblowing”. Það eina sem ég fékk var meðaldrama mynd, með (já, ég ætla að hætta mér út á hálan ís) engu sem ég hef ekki séð áður í leik. Kate Winslet sýndi að mínu mati ekki brilliant takta, því miður.
Ég lifði mig þó nokkuð inn í myndina og var ýmist spenntur og svekktur eftir því hvaða stefnu myndin tók.

Slumdog Millionaire
Ég ætla ekki að tjá mig frekar um þessa mynd. Ég er svo svekktur að hún hafi unnið öll þessi verðlaun, og ég er svo svekktur að flestir spá henni Óskar í öllum tilnefndum flokkum! Ef þessi er nógu góð í þennan flokk af hverju er The Dark Knight ekki hér?!?!

Varðandi einkunnagjöf á myndunum, mæla stjörnurnar ekki endilega það hversu góðar þær eru. Myndir geta verið rosalega góðar, en djöfull leiðinlegar. Sbr. The Reader og Milk. Röðin á þessum myndum fer aðallega eftir hversu skemmtilegar mér fannst þær, frekar en eftir hversu góðar þær voru. Það spilar samt væntanlega stóran hluta líka.

Besti leikur:
Af hverju skiptir kynið einhverju máli í leik? Ég sameina þetta í einn flokk og tvö efstu sætin taka verðlaunin.

Angelina Jolie í Changeling
Changeling er rosa, rosa, rosaleg mynd! Að mínu mati ætti hún að vera í flokknum hér að ofan og sigra hann. Angilega sýnir frábæran leik í myndinni.

Frank Langella í Frost/Nixon
Hann sýnir svo sannfærandi leik að mér finnst hálf svekkjandi að Angelina hafi staðið sig best, svo vel stóð hann sig og svo litla virðingu ber ég fyrir Angelinu sem leikkonu.
Ekki sakar það að hann er sjúklega líkur sjálfum Nixon í útliti, og röddin er alveg eins.

Brad Pitt í The Curious Case of Benjamin Button
Brad hefur vaxið rosalega í áliti hjá mér seinasta árið. Fyrir mér var hann alltaf eitthvert módel sem villtist inn í kvikmyndir. Leikur hans í þessari mynd á þó ekkert í leik hans í Burn After Reading.

Mickey Rourke í The Wrestler
Ekkert nema rétt yfir meðalleik hjá honum. Sorglegt að hugsa sér að þessi mynd endurspeglar að ýmsi leyti líf hans, og það hefur örugglega ekki verið auðvelt að leika þetta.

Sean Penn í Milk
Sjá ofar.

Ég er ekki dómhæfur á tilnefningar í hinum flokkunum.

Vanmetið:

Burn After Reading
Besta mynd.
Besti leikur. Brad Pitt. ‘Nuff said.

The Dark Knight
Besta mynd. Þarf ég virkilega að koma með rök?
Besta leikstjórn. Halló?

Changeling
Besta mynd.
Besti leikur. Angelina Jolie.

In Bruges
Besta mynd. Er reyndar mega sáttur með að handritið sé tilnefnt. Plííííís, vinntu það!

Ég geri mér grein fyrir því að þessar myndir myndu aldrei taka Óskarinn fyrir bestu mynd, en þar sem SM er á listanum er þetta frekar hugsað sem myndir sem gætu komið í stað hennar.

Ég nenni ekki að taka besta leikstjóra núna. Á morgun horfi ég á The Wrestler og mun bæta henni við inn í þar sem á við og kannski bæti ég við leikstjóra þá. Þetta er komið fínt.

Í dag hefði verið heitt, heitt, heitt hefði þessi spá gengið eftir. Í ljós kom að það var skítkalt eins og síðastliðna daga.

Ég hef lítið hlustað á tónlist undanfarið ár, af einhverri ástæðu. iPodinn sem ég var alltaf með á mér tók að gleymast öðru hvoru og svo var ég farinn að skilja hann eftir heima.

Nýlega hef ég aftur farið að hlusta á tónlist eins mikið og ég get. Ég hlusta mest á tónlist sem ég kynntist núna þegar ég eltist, t.d. Elton John (já, ég kynntist honum fyrst núna fyrir svona fimm mánuðum), ISIS, Amy Winehouse, Emiliana Torrini, Justin, DFA1979, The White Stripes og sérstaklega Derek And The Dominos ásamt einhverjum lögum völdum af handahófi.

Þarna í listanum er ekki Pink Floyd og ekki solo Eric Clapton. Seinustu tvö árin hef ég lítið sem ekkert hlustað á þessa tvo flytjendur, og það er alveg að fara með mig. Ég veit ekki af hverju ég hef vaxið svona frá þeim. Þeir voru nánast þeir einu sem ég hlustaði á þegar ég var lítill þangað til ég náði 14 ára aldri. 24 Nights og The Wall eru líklega þeir diskar sem ég hef mest spilað. Þegar ég fór til útlanda tók ég með mér geislaspilarann minn, þessa tvo diska með og einhverjar bækur. Meira þurfti ég ekki til að lifa af þriggja tíma flugferðir. Ég hef ekki hlustað á 24 Nights í einhver ár.

Núna sit ég í tíma að skrifa ritgerð með The Wall í eyrunum (er reyndar að hlusta á Is There Anybody Out There? útgáfuna, tónleikaútgáfu). Mikið djöfull er þessi diskur sjúklega fokking geðveikur. Þetta er minn all-time uppáhaldsdiskur. In The Flesh, The Thin Ice, Run Like Hell, Mother, Goodbye Blue Sky, Comfortably Numb, Vera, Nobody Home,  Hey You og Is There Anybody Out There? láta mig fá gæsahúð við nánast hverja einustu hlustun, Það sem mér finnst svo skrítið er hvernig lög eins og Bring The Boys Back Home, jafnléleg og þau eru, hljóma vel í samhengi við í hin lögin á disknum. Hlustaðu á þau stök og þú hugsar, “hver semur svona vitleysu?” en um leið og þú heyrir allan diskinn skilurðu það. Þú… frelsast. Vá hvað þetta er góður diskur.

Þegar ég sá 28 Days Later… fyrst var það ein versta mynd sem ég hafði séð. Þá var ég tólf ára.
Hatur mitt á þessum leikstjóra, Danny Boyle, var ólýsanlegt. Ekki það að ég spáði mikið í hvað hann sendi frá sér, en eftir að ég fór að pæla í kvikmyndum og kynna mér leikstjóra, leikara o.þ.h. kom myndin Sunshine út. Mér leist ekkert smá vel á trailerinn og “IMDb-aði” myndina. Þá sé ég hvaða fífl leikstýði henni og varð neikvæður varðandi hana en lét slag engu að síður standa og fór á hana. Því sé ég alls ekki eftir. Myndin er ein af mínum uppáhalds og varð til þess að ég horfði á 28 Days Later… aftur. Shitturinn titturinn hvað sú mynd er geeeeðveik!

Allavega. Ef þið eruð ekki búin að fatta það leiksýrði Danny Boyle Slumdog Millionaire. Myndin er búin að fá þrusudóma og er núna í 35. sæti á IMDb yfir bestu myndir allra tíma. Ég var því mjög spenntur þegar ég fór hana í gær.
Myndin byrjaði og strax á fyrstu mínútunum sá ég að þetta var ekki eitthvað fyrir mig. Óstöðug og hröð myndavél þar sem það passaði ekki inn í fór mest í taugarnar á mér. Indverskar slettur öðru hverju fóru líka í mig, af hverju ekki bara að hafa alla myndina á ensku eða indversku?

Myndin fjallar um mann sem vinnur háa upphæð í indverska Viltu vinna milljón? þættinum. Þar sem hann er “slumdog” er hann grunaður um svindl. Þar sem hann situr á lögreglustöðinni að útskýra mál sitt fær hann “flashbacks” sem útskýrir hvernig hann veit svörin.
Hvernig þessi endurlit voru framkvæmd fílaði ég ekki. Ég fílaði endurlitin, en ekki hvernig þau birtust í myndinni. Fattiði? Þau pössuðu ekki alltaf inn í.

Að lokum var myndin ekkert rosalega skemmtileg. Allir sem ég þekki og höfðu lesið bókina sögðu bókina geðveikt skemmtilega. Ég átti því von á geðveikt skemmtilegri mynd. En sagan eins og hún birtist í myndinni er bara svo… ekkert sérstök.

Leikararnir voru góðir, sérstaklega þau sem léku ung Jamal og Latiku og elsta Jamal.

Rating:

Ég held ég hafi aldrei verið ánægður áður við að lesa Moggablogg. Þau hafa að vísu stundum kætt mig með hálfvitaskap skrifarans og fáfræði, en allt stendur í ljósum logum í Moggablogg heimum núna líkt og fyrir framan Alþingishúsið. Sem betur fer verð ég var við titla á bloggum eins og “Nú er þetta komið fínt” o.þ.h. og á fólk þá við mótmælin. Fólk virðist vera að átta sig. Ekki allir þó, því miður.

Allavega, núna er klukkan eitt og ekki einn einasti þingmaður í húsinu… þeir einu sem þetta bitnar á núna eru helvítis fasísku löggurnar, lemjandi fólk í sí og æ einungis sér til skemmtunar. Þeir einu sem þetta bitnar ekki á eru þeir sem mótmælin eiga einmitt að bitna á. Þingmenn, forsetinn og auðjöfrar.

Æ, ætli ég verði ekki að fara að brenna eitthvað svo fólk taki mark á mér. Það virðist vera eina leiðin sem þetta fólk heldur að beri árangur. Fáfræðin, sko.

Eru upp til hópa sauðir. Svo áhrifagjarnir og viljalausir að þeir eru eins og strengjabrúður fólks eins og Harðar Torfa og VG.

Þeir segja dansið og þið dansið. Því miður eru þeir að beina ykkur í ranga átt. Þeir beina ykkur gegn ríkisstjórninni og segja hana verða að segja af sér.
Þeim virðist ekki hafa dottið í hug að segja ykkur að hætta að versla í Bónus og Hagkaup, taka peningana ykkar úr banka, hætta að fljúga eða gera hvað sem styrkir þessa „útrásarvíkinga“. Þetta byrjaði hjá þeim og ætti að enda hjá þeim. Ríkisstjórnin gerði hlutina rangt, en þeir eru gerðir ábyrgir fyrir þessu öllu; að það sé alheimskreppa, eins og hún hafi byrjað á Íslandi.
Allt varð brjálað þegar Davíð O. sagði, “Við borgum ekki erlendar skuldir óreiðumanna” vegna þess að Gordon B. brást illa við. Davíð kennt um að við lentum á hryðjuverkalista. Hvað átti hann að segja, “Við borgum hverja krónu!”. Hvað hefðuð þið sagt þá, sauðirnir ykkar? Að hann gæfist upp of auðveldlega? Það má ekkert gera, því það er rangt gert.

Í vikunni náðu mótmælendur nýjum hæðum í heimsku sinni. Þeir réðust inn á Hótel Borg vegna þess að þar var Kryddsíldin í gangi. Þeir réðust að starfsmönnum hótelsins og Stöðvar 2. Þeir klipptu á snúrur, brenndu hluti og skemmdu tökuvélar.
Hvað, hvað nokkurn tímann, hafa þessi tvö fyrirtæki gert þessum mótmælendum?
Hvað hefur löggan gert til að vera kölluð fasísk?
Um leið og enginn er á staðnum til að halda ykkur rólegum verðið þið eins og fé án hirðis. Þið vitið ekkert hvað þið eigið að gera.

Jarmið litlu lömbin mín. Jarmið áður en þið verðið leidd til slátrunar.